Monday, June 2, 2008

Karuvin Naal Indru

Kaliyugaththuchchinamaam indak karunaanidhi
Kadavul mattum illaiyendraal yingu yenna gadhi
kaaththaaraam naattaiyum mozhiyaiyum indak karunaanidhi
Kaattik koduththalukku innoru peyar kaappadaaguma karunaanidhi
Kattinaar maamannarum makkalum kovilgal
Kayavanaai ulle pugundaan indak karunaanidhi
Konjamum vetkamillaada indak karunaanidhi
Koduncheyalaai raajiv kolai puriyap pulikkuth thunaiponaan
Katrukkondeeraa tamil maanidare yenna naadu kaaththal yendraal
Kavidai yezhuduvadhu mozhippatraa yendraal
Kaazhppunarchiyin uchchathil kakkuvadhu visha mozhi yedru
Karuththil kol karunaandhiye un pirandha naal indru
Kadavul nambikkai yenbadhu vovvoruvan ullaththunibhu
Keezhththaramaai pesidavo kattiya ramasethuvai udaippaduvo
Kirukkanaana unakku nal yeenamaana varalaaru
kannirundum kurudanaai nee vaazhvadarku veru vilakkam yedhu.

1 comment:

rt said...

haha. a poem of unedited truth atlast.